01Wortels & standplaats
De soort groeit op Bonaire in open vegetatie en is op hellingen verzameld. Een gemeten worteldiepte wordt in de botanische beschrijving niet gegeven.[2]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireEuphorbiaceae
Acalypha cuspidata Jacq.[1]
Deze lage struik valt eerder op door zijn bladeren dan door zijn bloemen. De lang toegespitste bladtop, gekartelde rand en fijne beharing helpen bij het herkennen. Acalypha cuspidata is botanisch vastgelegd op Bonaire, Curaçao en Aruba.
Leer de plant kennenIn de geraadpleegde Bonaireaanse checklist is geen lokale volksnaam opgenomen. Daarom gebruiken we de wetenschappelijke naam ook in de drie taalkolommen. Ricinocarpus cuspidatus, Acalypha vestita en Acalypha santae-martae zijn oude namen voor dezelfde soort. Acalypha poiretii is een andere soort.[1][3]
Van wortel tot zaad
De Antilliaanse flora beschrijft de beharing, bladnerven en bloemen in detail.[2]
De soort groeit op Bonaire in open vegetatie en is op hellingen verzameld. Een gemeten worteldiepte wordt in de botanische beschrijving niet gegeven.[2]
Een vertakte struik tot ongeveer 1,5 meter. Jonge takken en bladstelen zijn behaard, met ook fijne klierharen.[2]
Afwisselend geplaatste, eivormige bladeren met een lange spitse top. De rand is gekarteld; meerdere hoofdnerven vertrekken vanaf de bladvoet. De bladschijf is meestal 2–7 cm lang, soms langer.[2]
Slanke aren groeien vanuit de bladoksels. Ze dragen vooral mannelijke bloemen, met enkele vrouwelijke bloemen bij de basis. Beide komen op dezelfde plant voor.[2]
Kleine behaarde zaadcapsules ontwikkelen zich bij de vrouwelijke bloemen. Het zijn droge vruchten, geen eetbare bessen.[2]
De Antilliaanse beschrijving noemt roodachtige zaden van ongeveer 1,2 mm, met een fijne netstructuur op het oppervlak.[2]
Bonaire & de Antillen
Stoffers noemt Bonaireaanse exemplaren van de hellingen van Macutacao en Joewa, en van Angola. Bij Joewa en Angola zijn bloemen én vruchten geregistreerd. De soort staat ook in de plantenlijst van Washington Slagbaai en in de recente West-Indische revisie.[2][3][6]
De oudere eilandflora plaatst de soort in open vegetatie. De bladoksels dragen zowel bloeiaren als jonge vruchtjes; daardoor zijn verschillende voortplantingsstadia soms op één tak te zien.[2]
Plant & omgeving
Onderzoekers in Oaxaca noteerden dat bewoners stengels en bladeren gebruikten bij huidinfecties. Dit is een lokale Mexicaanse toepassing, geen geregistreerde Bonaireaanse traditie en geen bewijs van genezing.[5]
Gebruik door de tijd
Ook een onopvallende plant laat een spoor na in beschrijvingen en botanische collecties.
Jacquin publiceerde Acalypha cuspidata in 1797, met plaat 243. De oorspronkelijke opgave verwijst naar Caracas in Venezuela. Die publicatie vormt het historische vertrekpunt van de naam die we vandaag nog gebruiken.[4]
Plant & dagelijks leven
Medicinaal gebruik
In Oaxaca is traditioneel gebruik bij huidinfecties beschreven. Een geregistreerde medicinale toepassing op Bonaire is ons niet bekend.[5]
Voedsel
De kleine vruchtjes dienen de voortplanting. De geraadpleegde eilandflora beschrijft geen lokale voedselbereiding met deze soort.[2]
Historie
In de geraadpleegde bronnen is geen soortspecifieke Bonaireaanse uitvoer naar Nederland of verwerking tijdens de slavernijperiode vastgesteld.[2][3]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Namen, botaniek, eilandvoorkomen of beschreven gebruik.
Twee verschillende kleurenfoto’s van Curaçao. De maker en de licentie voor niet-commercieel hergebruik staan hieronder.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 4 oktober 2026