Bonaire PlantengidsDe planten van Bonaire
De planten van BonairePlantenportret 120

Fabaceae

Chamaecrista absusVier deelblaadjes, kleverige haren en kleine gele tot roodachtige bloemen.

Chamaecrista absus (L.) H.S.Irwin & Barneby[1]

Deze kleine vlinderbloemige heeft een overzichtelijk blad: twee paren deelblaadjes, samen vier. Kleverige klierharen op stengels en peulen geven een tweede aanknopingspunt. Chamaecrista absus is opgenomen in de flora van Washington Slagbaai; de oude naam Cassia absus komt veel voor in gebruiks- en geneesmiddelenliteratuur.

Leer de plant kennen
Chamaecrista absus met vier deelblaadjes en geelrode bloemen in noordwestelijk Botswana.
Chamaecrista absus met vier deelblaadjes en geelrode bloemen in noordwestelijk Botswana.
PAPIAMENTUChamaecrista absusChamaecrista absus
NEDERLANDSChamaecrista absusChamaecrista absus
ENGELSChamaecrista absusChamaecrista absus
WETENSCHAPPELIJKChamaecrista absusChamaecrista absus (L.) H.S.Irwin & Barneby

Voor deze soort is geen afzonderlijke Bonaireaanse Papiamentse, Nederlandse of Engelse volksnaam bevestigd. De wetenschappelijke naam wordt daarom gebruikt. Cassia absus, Grimaldia absus en Senna absus zijn gecontroleerde oudere combinaties. Andere synoniemen zijn onder meer Cassia viscida, Cassia thonningii, Grimaldia opifera en Senna exigua.[1][2]

01

Van wortel tot zaad

Herkennen van dichtbij.

De vier deelblaadjes en de afgeplatte, behaarde peul onderscheiden deze soort van fijnbladiger Chamaecrista’s.[3]

01Wortels

Een in de bodem wortelend kruid, eenjarig of soms kortlevend en iets houtig. Een vaste Bonaireaanse worteldiepte is niet beschreven.[3]

02Stam & stengels

Rechtopstaand tot liggend, vaak sterk vertakt. De Afrikaanse flora beschrijft 10–120 cm; klierharen maken de plant kleverig.[3]

03Bladeren

Samengesteld met twee paren schuin elliptische tot omgekeerd eironde deelblaadjes, ongeveer 1–4,5 cm lang. Tussen de paren zit een klein schubvormig structuurtje.[3]

04Bloemen

Kleine bloemen in trosjes, met kroonbladen van circa 5–7 mm, meestal geel tot rood en soms wit volgens de Afrikaanse flora.[3]

05Vruchten

Afgeplatte, langwerpige peulen, meestal 4–5,5 cm lang, behaard en met klierharen. Bij rijping kunnen ze met spanning openspringen.[3]

06Zaden

Glanzende bruine tot zwarte, afgeplatte zaden van ongeveer 4–5,5 mm lang, eirond tot enigszins ruitvormig.[3]

Detail van echte afgeplatte, behaarde peulen van dezelfde soort in Botswana.
Detail van echte afgeplatte, behaarde peulen van dezelfde soort in Botswana.

Chamaecrista nictitans heeft veel meer kleine deelblaadjes. De combinatie van vier grotere deelblaadjes en kleverige haren helpt bij het onderscheid.

02

Bonaire & de Antillen

De plant op Bonaire.

Chamaecrista absus staat in Appendix B van het beheerplan voor Washington Slagbaai. Kew vermeldt de Nederlandse Antillen en Aruba binnen het natuurlijke gebied. De foto’s zijn uit Botswana.[2]

Groeiplaats en levenswijze.

Een wijdverspreide tropische en subtropische soort van voornamelijk seizoensdroge omstandigheden. De Afrikaanse maten beschrijven de soort in dat gebied; ze zijn geen metingen van Bonaireaanse exemplaren.[3]

Plant & omgeving

Namen en eilandgebruik.

De internationale gebruiksgeschiedenis is vooral onder Cassia absus te vinden. Een specifieke Bonaireaanse bereiding of oogstpraktijk is niet bevestigd.[2]

03

Gebruik door de tijd

Sporen door de tijd.

Een oude geneesmiddelennaam vraagt om nauwkeurig lezen van bron en plantdeel.

India · historische geneesmiddelen1898King’s American Dispensatory · Related Drug

Zwarte zaden voor ogen en wonden.

Felter en Lloyd beschrijven in een aparte passage over Cassia absus het gebruik van zaden op wonden en bij oogaandoeningen in India. De tekst citeert een arts die oogtoepassing gevaarlijk en pijnlijk noemt. Dit is een historische gebruiksregistratie, geen veilig behandelingsadvies.[4]

Botanische naamgeschiedenis

Van Cassia naar Chamaecrista.

Linnaeus publiceerde Cassia absus in 1753. Irwin en Barneby plaatsten de soort in 1982 in Chamaecrista. De oude en huidige geslachtsnaam verwijzen hier naar dezelfde soort.[1]

04

Plant & dagelijks leven

Gebruik en betekenis.

Traditioneel medicinaal

Zaden in historische bronnen.

De gedocumenteerde Indiase toepassingen betreffen zaden. De beschrijving bewijst geen actuele Bonaireaanse traditie en geen klinische werkzaamheid.[4]

Chemie & risico

Sterk werkzame alkaloïden.

De Oost-Afrikaanse flora beschrijft zaadalkaloïden met krachtige effecten op zenuwstelsel en vaatstelsel. Daarom zijn zaden of extracten niet eenvoudig als onschuldig kruidenmiddel te behandelen.[3]

Eilandkennis

Een naam koppelen aan de juiste plant.

De moderne eilandchecklist biedt een vaste botanische verwijzing. Een plaatselijke voedselbereiding, export of productieroute is niet bevestigd.[2]

05

Bronnen & verantwoording.

Botaniek, geschiedenis en beeldrechten

Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.

  1. 01
    Kew — accepted name, sixteen synonyms and 1982 combination ↗

    Gecontroleerde bron voor namen, verspreiding, herkenning of het beschreven gebruik.

  2. 02
    STINAPA — Washington Slagbaai checklist ↗

    Gecontroleerde bron voor namen, verspreiding, herkenning of het beschreven gebruik.

  3. 03
    Flora of Somalia / Flora of Tropical East Africa via Kew — morphology and seed alkaloids ↗

    Gecontroleerde bron voor namen, verspreiding, herkenning of het beschreven gebruik.

  4. 04
    Felter & Lloyd, King’s American Dispensatory (1898) — Related Drug paragraph specifically Cassia absus ↗

    Gecontroleerde bron voor namen, verspreiding, herkenning of het beschreven gebruik.

Foto’s, makers & licenties

Verschillende kleurenfoto’s tonen de groeivorm en herkenningsdetails.

  • Robert Taylor · North West, BW · 2026-04-25Robert Taylor · CC BY 4.0 · Bron
  • Robert Taylor · North West, BW · 2026-04-25Robert Taylor · CC BY 4.0 · Bron

De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.

Bijgewerkt: 16 oktober 2026.