Bonaire PlantengidsDe planten van Bonaire
De planten van BonairePlantenportret 135

Fabaceae

MaracaDrie deelblaadjes en zacht behaarde rammelpeulen.

Crotalaria incana L.[1]

Maraca is een kleine vlinderbloemige met drie deelblaadjes per blad. Haar gele bloemen worden opgevolgd door opgeblazen, behaarde peulen. Losgeraakte zaden kunnen in een droge peul rammelen; de naam maraca sluit daarbij aan.

Leer de plant kennen
Maraca met gele bloemen en drietallige bladeren in Argentinië.
Maraca met gele bloemen en drietallige bladeren in Argentinië.
PAPIAMENTUMaracaGedocumenteerde eilandnaam.
NEDERLANDSCrotalaria incanaCrotalaria incana
ENGELSSilver rattlepodSilver rattlepod
WETENSCHAPPELIJKCrotalaria incanaL.

Maraca is een gedocumenteerde Papiamentse naam; Silver rattlepod en Small Yellow Popbush zijn Engelse namen. Kew accepteert Crotalaria incana sinds de publicatie door Linnaeus in 1753. De onderscheiden ondersoorten zijn geen losse synoniemen van de volledige soort. Een Nederlandse volksnaam is niet bevestigd.[1][2]

01

Van wortel tot zaad

Herkennen van wortel tot zaad.

Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3][5]

01Wortels

Een hoofdwortel met zijwortels; onderzoek in de oostelijke Amazone beschreef ook wortelknolletjes.[3][5]

02Stengels

Rechtop of breed uitstaand, vertakt en duidelijk behaard; vaak ongeveer een meter hoog.[3][5]

03Bladeren

Drietallig; brede, omgekeerd eironde deelblaadjes, doorgaans 1–5 cm lang.[3][5]

04Bloemen

Gele vlinderbloemen, soms met roodbruine tekening, in losse trossen.[3][5]

05Vruchten

Opgeblazen, langwerpige peulen, ongeveer 2,5–4,5 cm, met zachte haren.[3][5]

06Zaden

Klein, ongeveer 2–3 mm, bruin tot olijfgroen, soms donker gevlekt.[3][5]

Behaarde peulen en bladeren van Crotalaria incana in Florida.
Behaarde peulen en bladeren van Crotalaria incana in Florida.

De drie deelblaadjes en behaarde peulen onderscheiden Maraca van Crotalaria retusa, die enkelvoudige bladeren en gladde peulen heeft.

02

Bonaire & de Antillen

Op Bonaire.

De soort staat in de plantenchecklist van Washington Slagbaai. Kew rekent de Nederlandse Antillen tot haar natuurlijke verspreiding.[2][7]

Een plaats in het landschap.

Een plant van open plekken, wegbermen en verstoorde grond. Wortelknolletjes verbinden haar met stikstofbindende bacteriën; het Braziliaanse onderzoek betrof bodemverbetering en groei, niet eetbaarheid.[3]

Plant & omgeving

Namen en gebruik op de eilanden.

De naam Maraca verwijst naar het geluid van de rijpe peul. De overeenkomst met een bonenplant betekent niet dat de zaden eetbare bonen zijn.[2]

03

Gebruik door de tijd

Sporen in de geschiedenis.

Documenten, collecties en beschreven toepassingen.

Verenigde Staten · zadenonderzoek1920 → 1923USDA · Seeds and plants imported, Inventory 65

Een plant in een zadeninventaris.

De USDA-inventaris, gepubliceerd in 1923, vermeldt Crotalaria incana als invoernummer 51834 bij planten die in het laatste kwartaal van 1920 werden ingevoerd. De beschrijving verwijst naar Rocks werk over Hawaïaanse vlinderbloemigen. Het document toont internationale plantenuitwisseling; het bewijst geen Bonaireaanse uitvoer.[6]

01

1753

Botanische geschiedenis

Linnaeus publiceert de soort.

Crotalaria incana verscheen in Species Plantarum in 1753. De naam bleef behouden in moderne flora’s; Kew onderscheidt tegenwoordig ook geografische onderverdelingen.[1]

02

2019

Oostelijke Amazone · Brazilië

Knolletjes en biomassa gemeten.

Een groeionderzoek volgde bladeren, bloemen, peulen, wortelknolletjes en droge massa van Crotalaria incana. De studie maakt duidelijk waarom een plant zowel als onkruid als voor bodemonderzoek van belang kan zijn.[5]

04

Plant & dagelijks leven

Gebruik en aandachtspunten.

Collecties

Internationale zaaduitwisseling.

De USDA-inventaris registreert de soort met een afzonderlijk invoernummer. Zo kunnen historische zadenverzamelingen aan de wetenschappelijke naam worden gekoppeld.[6]

Traditie

Medicinaal gebruik is geen bewezen behandeling.

Kew registreert medicinaal gebruik en giftigheid. Een specifieke, controleerbare Bonaireaanse bereiding is niet gevonden.[1]

Vee & voedsel

Giftige zaden en bladeren.

Veterinair onderzoek beschrijft vergiftiging door Crotalaria-soorten, waaronder deze soort. Pyrrolizidine-alkaloïden kunnen ernstige leverschade veroorzaken.[4]

05

Bronnen & verantwoording.

Botaniek, geschiedenis en beeldrechten

Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.

  1. 01
  2. 02
  3. 03
  4. 04
  5. 05
  6. 06
  7. 07
    STINAPA — Washington Slagbaai management plan2022–2028, AppendixB ↗

    Primaire plantenchecklist van het nationale park.

Foto’s, makers & licenties

Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.

  • Franco Richieri · Corrientes, Argentina · 2026-10-04Franco Richieri · CC BY 4.0 · Bron
  • Luis Ángel Niño Barreat · Collins Ave, Miami Beach, FL, US · 2026-04-24Luis Ángel Niño Barreat · CC BY 4.0 · Bron

De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.

Bijgewerkt: 16 oktober 2026.