01Wortels
Een houtige penwortelbasis waaruit de lage scheuten vertakken, beschreven in de flora van de Amerikaanse Maagdeneilanden.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireEuphorbiaceae
Croton ovalifolius Vahl[1]
Yerba di seru blijft meestal dicht bij de grond, maar vertakt sterk vanuit een houtige basis. Kleine ovale bladeren en fijne sterharen geven de plant een bescheiden uiterlijk. De korte bloemtrossen dragen zowel vrouwelijke als mannelijke bloemen; de ruwe groene bolletjes zijn jonge doosvruchten.
Leer de plant kennenYerba di seru en Yerba di chubatu zijn gedocumenteerde eilandnamen. De correcte soort is Croton ovalifolius Vahl. Dezelfde woordcombinatie met auteur Van Geert verwijst naar een andere sierplant. Gecontroleerde oudere namen omvatten Barhamia ovalifolia, Oxydectes ovalifolia, Croton diffusus, C. marginatus, C. strigosus, C. venturii en C. escathos.[1][2]
Van wortel tot zaad
Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3]
Een houtige penwortelbasis waaruit de lage scheuten vertakken, beschreven in de flora van de Amerikaanse Maagdeneilanden.[3]
Slank, gegroefd en met lange sterharen; doorgaans 30–60 cm hoog.[3]
Afwisselend; meestal 1–2,5 cm lang, ovaal tot langwerpig, afgerond aan de top en onderaan behaard.[3]
Witte mannelijke bloemen hoger in de tros; vrouwelijke bloemen lager, met sterk vertakte stijlen.[3]
Ronde droge doosvruchten van ongeveer 4–5 mm, bezet met haren.[3]
Ongeveer 3 mm lang, bruinachtig en driekantig, met een bolle rug.[3]
Bonaire & de Antillen
De Antilliaanse flora citeert de omgeving van Rincon, de weg Fontein–Seru Grandi, Slagbaai, Brandaris en Bolivia. Deze gegevens laten een soort van open plekken in verschillende delen van het eiland zien.[2][3]
Zij groeit vooral in kalkvegetatie en op open plekken in het diabaasgebied. Een lage houtige basis maakt haar anders dan een jong boompje; de kleine bloemen en vruchten blijven dicht bij het lage bladerdek.[3]
Gebruik door de tijd
Documenten, collecties en beschreven toepassingen.
Vahl publiceerde Croton ovalifolius in 1793 in een beschrijving van St.Croix. De naam verwijst naar de ovale bladeren. De auteursnaam is hier onmisbaar: een latere gelijkluidende naam van Van Geert hoort bij Codiaeum variegatum.[1]
Plant & dagelijks leven
Traditioneel
De gebruikslijst verwijst naar oudere literatuur, maar specificeert geen plantdeel of bereidingswijze. Een genezende werking wordt hiermee niet aangetoond.[4]
Kwekerij
Carmabi vermeldt Croton ovalifolius in zijn kwekerijlijst, samen met andere kruiden, struiken en bomen van Curaçao.[5]
Voedsel
De geraadpleegde eilandbronnen geven geen voedselbereiding voor deze soort. De kleine groene doosvruchten zijn geen eetbare bessen.[3][4]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 16 oktober 2026.