01Wortels
Een houtige plant met wortels in de bodem. De eilandflora geeft geen vaste worteldiepte.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireMyrtaceae
Eugenia procera (Sw.) Poir.[1]
Eugenia procera is een struik of kleine boom met tegenoverstaande bladeren. Witte bloemen met veel fijne meeldraden verschijnen in groepjes in de bladoksels. De kleine bessen houden hun kelk als een kroontje bovenop; de rode bes op de detailfoto toont een kleurstadium, niet automatisch de eindkleur.
Leer de plant kennenEugenia procera is geaccepteerd. Myrtus procera is het basionym; Eugenia parkeriana en E. ruscifolia zijn gecontroleerde synoniemen. Eugenia rhombea auct. non in oudere eilandliteratuur is een verkeerd toegepaste naam, geen bewijs dat E. rhombea zelf synoniem is.[1][2]
Van wortel tot zaad
Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3]
Een houtige plant met wortels in de bodem. De eilandflora geeft geen vaste worteldiepte.[3]
Struik of kleine boom tot ongeveer 5 m in de Antilliaanse flora; gladde grijze schors kan in rechthoekige plaatjes afschilferen.[3]
Tegenoverstaand, eirond tot elliptisch, met veel fijne klierpuntjes en een duidelijke randnerf.[3]
Wit en geurig, circa 6–7 mm breed, met vier kroonbladen en veel meeldraden.[3]
Kleine bijna ronde bessen van ongeveer 5–9 mm, met blijvende kelk. De flora beschrijft zwarte rijpe vruchten; de foto toont rood.[3]
Volgens de Antilliaanse flora één of twee zaden per bes.[3]
Bonaire & de Antillen
De parkchecklist vermeldt Eugenia procera. De flora van 1982 citeert een oude verzameling van de Brandaris, Arnoldo 995, uitdrukkelijk als “Perhaps E. procera”. Dat historische exemplaar heeft dus een onzekere determinatie. De herkenningsfoto’s zijn van Curaçao.[2]
Kew geeft een natuurlijk areaal van het Caribisch gebied tot Colombia. De Antilliaanse flora beschrijft de soort in droge vegetaties op de Bovenwinden en in het heuvelachtige westen van Curaçao, ook op kalksteen. Die concrete eilandbeschrijvingen zijn specifieker dan één brede wereldwijde biomecategorie.[3]
Plant & omgeving
Bastard blackberry is een geregistreerde Engelse eilandnaam. Een Papiamentse of Nederlandse volksnaam is niet bevestigd. De historische Nederlandse encyclopedie koppelt Basterd black-berry aan de Bovenwindse eilanden; dit is geen bewijs van een Bonaireaanse jamtraditie.[2]
Gebruik door de tijd
Documenten, collecties en beschreven toepassingen.
De flora bewaart McVaughs voorbehoud bij Arnoldo 995 van de Brandaris. Zulke annotaties horen bij het bewijs: een historische naam op een verzameling hoeft geen definitieve determinatie te zijn.[3]
Plant & dagelijks leven
Voedsel
Kew registreert voedselgebruik van deze soort. Een specifieke Bonaireaanse oogst, verwerking, jam of drank is niet onafhankelijk bevestigd; de naam blackberry maakt haar geen gewone braam.[1]
Materiaal en handel
Een betrouwbare soortspecifieke export naar Nederland of een Bonaireaanse houttoepassing is niet vastgesteld. Oudere buitenlandse houtvermeldingen onder procera kunnen op anders afgebakende soorten doelen.[1][3]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 17 oktober 2026.