01Wortels
Een penwortel voedt het kruid; lokale dieptegegevens ontbreken.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireEuphorbiaceae
Euphorbia hyssopifolia L.[1]
Tussen stenen groeit deze wolfsmelk met opgaande of uitgespreide takjes. Zij lijkt sterk op E. hypericifolia. Een scheve bladvoet, fijne tandjes en de losse, doorbladerde bloeiwijzen geven meer houvast dan alleen de kleur. De parkchecklist en foto’s uit Belnem bevestigen de soort op Bonaire.
Leer de plant kennenHyssopleaf sandmat is een Engelse registernaam. Een afzonderlijke Nederlandse of Papiamentse naam is niet bevestigd. Chamaesyce hyssopifolia, Euphorbia brasiliensis en Chamaesyce brasiliensis zijn gecontroleerde synoniemen; gedeelde namen voor melksapkruiden bewijzen geen soortgelijkheid.[1][2]
Van wortel tot zaad
Een klein melksapkruid met tegenoverstaande bladeren en losse bloeiwijzen.[3]
Een penwortel voedt het kruid; lokale dieptegegevens ontbreken.[3]
Slanke stengels groeien omhoog of spreiden zich uit. Zij zijn groen tot roodachtig en geven wit melksap bij beschadiging.[3]
De tegenoverstaande bladeren zijn langwerpig tot lancetvormig, met scheve voet en fijne tandjes, vooral naar de top.[3]
Kleine bekervormige cyathia staan in relatief losse groepen met bladachtige schutbladen. De aanhangsels zijn witachtig tot roze.[3]
Gladde, drielobbige doosvruchten van ongeveer 1,5–1,8 mm openen bij rijpheid.[3]
Bruine tot grijsachtige zaden zijn ongeveer 1 mm lang; hun ribbels en vorm zijn loepkenmerken.[3]
Bonaire & de Antillen
De soort wordt in Washington Slagbaai genoemd. De hier gebruikte foto’s zijn in Belnem gemaakt en tonen ook een stenige groeiplaats bij bebouwing.[2]
Een kruid van open, verstoorde terreinen, tuinen en bermen. Buiten het oorspronkelijke Amerikaanse verspreidingsgebied is zij op verschillende continenten ingeburgerd. Die wereldwijde verspreiding zegt niets over plaatselijke talrijkheid.[3]
Plant & omgeving
De geraadpleegde bronnen bevestigen geen Bonaireaanse bereiding. Kew verzamelt wel medicinale vermeldingen uit Nicaragua en Brazilië, onder zowel Euphorbia als de vroegere naam Chamaesyce.[2]
Gebruik door de tijd
Bij oude gebruiksbeschrijvingen moet eerst de plantnaam worden ontward.
Kew koppelt publicaties over medicinale planten uit oostelijk Nicaragua en noordoostelijk Brazilië aan deze soort. Dat is bewijs van beschreven tradities, geen bevestiging van hetzelfde gebruik op Bonaire.[5]
Plant & dagelijks leven
Naamgeschiedenis
De naam Euphorbia brasiliensis kan naar deze soort verwijzen en helpt bij het controleren van oude kruidenteksten.[1][5]
Traditioneel
Er zijn buitenlandse volksmedicinale bronnen; een specifieke Bonaireaanse toepassing is niet vastgesteld.[5][6]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
De kleine plant tussen kalkstenen in Belnem, Bonaire. Bladeren, losse bloeiwijzen en kleine doosvruchten in Belnem, Bonaire.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 17 oktober 2026.