01Wortels
De Braziliaanse revisie meldt soms een houtige ondergrondse basis; deze is niet bij elk exemplaar aanwezig.[3]
De planten van BonairePlantenportret 174
Boraginaceae
Euploca fruticosaEen behaard dwergstruikje met kleine witte buisbloemen.
Euploca fruticosa (L.) J.I.M.Melo & Semir[1]
Deze kleine, aan de basis verhoutende plant staat in oudere Antilliaanse lijsten als Heliotropium fruticosum. Het huidige Euploca fruticosa heeft behaarde bladeren en witte bloemen met een geel hart. Bladachtige schutbladen tussen de bloemen zijn belangrijk voor de herkenning.
Leer de plant kennenPAPIAMENTUEuploca fruticosaGeen bevestigde aparte volksnaam.
NEDERLANDSEuploca fruticosaEuploca fruticosa
ENGELSEuploca fruticosaEuploca fruticosa
WETENSCHAPPELIJKEuploca fruticosa(L.) J.I.M.Melo & Semir
Kew accepteert Euploca fruticosa; Heliotropium fruticosum L., H. assurgens en H. phyllostachyum zijn synoniemen. H. humile Lam. hoort hier; H. humile (L.) R.Br. hoort bij Euploca humilis.[1][2]
01
Van wortel tot zaad
Herkennen van wortel tot zaad.
Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3]
02Stengels
Rechtop tot liggend, behaard; Braziliaanse exemplaren waren 20–50 cm hoog.[3]
03Bladeren
Afwisselend, elliptisch tot lancetvormig, circa 1–3,9 cm lang in de revisie.[3]
04Bloemen
Witte buisbloemen met gele keel, circa 6–7 mm lang, tussen bladachtige schutbladen.[3]
05Vruchten
Droge, afgeplat bolvormige splitvruchten, circa 2 mm breed.[3]
06Zaden
De deelvruchtjes hebben ieder één zaad; de Braziliaanse revisie beschrijft elliptische zaden van circa 1,5 mm.[3]
Verwar Heliotropium fruticosum L. niet met H. fruticosum Forssk., een andere naam. Bladachtige schutbladen en bloemdetails zijn nodig bij vergelijking met Euploca humilis.
02
Bonaire & de Antillen
Op Bonaire.
Washington Slagbaai noemt Heliotropium fruticosum. Kew bevestigt dat die naam bij Euploca fruticosa hoort en omvat de Nederlandse Antillen in het natuurlijke areaal. De foto is uit Curaçao; een geschikt gelicentieerd Bonairebeeld is niet gevonden.[2]
Een plaats in het landschap.
Kew plaatst de soort in de seizoensdroge tropen. Onderzoek van Braziliaans herbariummateriaal registreert de soort in de Caatinga van Bahia. Die vindplaatsen bieden vergelijkingsmateriaal, geen exacte groeikalender voor Bonaire.[3]
Plant & omgeving
Namen en gebruik op de eilanden.
Een afzonderlijke Papiamentse, Nederlandse of Engelse volksnaam is niet bevestigd. De oude geslachtsnaam blijft nuttig om historische plantennamen terug te vinden.[2]
03
Gebruik door de tijd
Sporen in de geschiedenis.
Documenten, collecties en beschreven toepassingen.
04
Plant & dagelijks leven
Gebruik en aandachtspunten.
05Bronnen & verantwoording.
Botaniek, geschiedenis en beeldrechten
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
- 01Kew — Euploca fruticosa: accepted name and synonyms ↗
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
- 02STINAPA — Washington Slagbaai management plan 2022–2028, Appendix B ↗
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
- 03Melo & Semir — Taxonomia do gênero Euploca no Brasil, Acta Botanica Brasilica 2010 ↗
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Foto’s, makers & licenties
Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.
- (c) cindyeman, some rights reserved (CC BY-NC) · Curaçao · 2026-04-27(c) cindyeman, some rights reserved (CC BY-NC) · CC BY-NC 4.0 · Bron
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 17 oktober 2026.