01Wortels
Wortels verankeren een overblijvende boom; een vaste lokale diepte is niet gedocumenteerd.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireFabaceae
Geoffroea spinosa Jacq.[1]
Palu di taki heeft veel kleine deelblaadjes en kan doornige takken dragen. De geel-oranje vlinderbloemen worden gevolgd door ronde tot eivormige, behaarde vruchten met een harde pit. De boom is zeldzaam op Bonaire; de vruchtenfoto is afkomstig uit Curaçao.
Leer de plant kennenPalu di taki is voor Bonaire en Curaçao geregistreerd. Taki-taki en Oba shimaron zijn ook Curaçaose namen. Geoffroea superba, Geoffroea striata en Robinia striata zijn gecontroleerde synoniemen. Geoffroea decorticans is een andere soort, met onder meer onbehaarde vruchten.[1][2]
Van wortel tot zaad
Een eilandboom met geveerd blad, gele bloemen en fluwelig behaarde vruchten.[3]
Wortels verankeren een overblijvende boom; een vaste lokale diepte is niet gedocumenteerd.[3]
De stam heeft gegroefde schors. Takken kunnen axillaire doornen dragen; doornloosheid sluit de soort niet uit.[3]
Geveerde bladeren hebben meerdere paren kleine langwerpige tot omgekeerd eivormige deelblaadjes en een eindblaadje.[3]
Gele tot oranjegele vlinderbloemen staan in trossen. De kroonbladen kunnen rode adertjes hebben.[3]
De circa 2–4 cm grote vruchten zijn dicht kort en fluwelig behaard. Rond een harde steen ligt vruchtvlees; het is geen openspringende bonenpeul.[3]
Een grote zaadkern ligt in de harde steen; de taxonomische revisie beschrijft roodbruine tot donkerrode gedroogde zaden.[3]
Bonaire & de Antillen
WMR vermeldt 45 onderzochte wilde bomen en een afnemende populatiestructuur. Dit is geen volledige telling van alle bomen op Bonaire. Het overzichtsbeeld heeft nog de iNaturalist-status needs_id; blad en habitus zijn vergeleken met de primaire revisie en botanische Curaçaobeelden.[2]
De soort groeit in seizoensdroog bos en struikland, ook langs water en op tijdelijk natte grond. In de brede verspreiding bestaan zowel doornige droge vormen als minder doornige vormen bij water.[3]
Plant & omgeving
Debrot neemt taki op in zijn overzicht van Curaçaose voedselplanten op basis van oudere literatuur. Dat overzicht geeft geen exacte historische bereiding. De primaire revisie documenteert eetbare vruchten uit Venezuela, Paraguay en Ecuador; lokale Bonaireaanse bereiding is niet bevestigd.[2]
Gebruik door de tijd
Deze soort verbindt voedselgeschiedenis in Zuid-Amerika met een zeventiende-eeuwse Nederlandse natuurhistorische publicatie.
Ireland en Pennington verwijzen voor het nomenclatuurlijke type naar de afbeelding Umari bij Piso en Marcgrave, gepubliceerd in Leiden en Amsterdam. Dat is een concrete botanische verbinding, geen bewijs van Bonaireaanse houthandel.[3]
Plant & dagelijks leven
Voedsel
Eetgebruik is op verzamellabels en in historische Zuid-Amerikaanse beschrijvingen vastgelegd.[3]
Hout
De revisie noemt timmerwerk, bouw, meubels en brandstof in Zuid-Amerika; geen soortspecifieke Bonaireaanse uitvoer is vastgesteld.[3]
Traditie
Braziliaanse bronnen beschrijven traditionele geneesmiddelen van bast, blad en jonge scheuten; deze claims zijn geen klinisch bewijs.[4]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Bron voor de genoemde soort, vindplaats, herkenning of toepassing.
Palu di taki met zijn kroon in Kralendijk, Bonaire. Echte jonge, behaarde vruchten bij geveerde bladeren in Santa Martha, Curaçao.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 17 oktober 2026.