01Wortels
Wortels verankeren het kruid; de stengelbasis kan bij langer levende exemplaren verhouten. Lokale worteldiepte is niet gemeten.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireBoraginaceae
Heliotropium indicum L.[1]
Kokólode is een rechtopstaand kruid met ruw behaarde bladeren en kleine bleekpaarse tot witte bloemen. De bloemen staan aan één kant van een aar die aan de top is opgerold en zich tijdens de vruchtvorming verlengt. De plant heeft een uitgebreide medicinale geschiedenis, naast duidelijke giftigheidsvragen.
Leer de plant kennenHeliotropium indicum is geaccepteerd. Onder meer Heliophytum indicum, Tiaridium indicum en Heliotropium foetidum zijn gecontroleerde synoniemen. Een Nederlandse volksnaam is niet bevestigd.[1][2]
Van wortel tot zaad
Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3]
Wortels verankeren het kruid; de stengelbasis kan bij langer levende exemplaren verhouten. Lokale worteldiepte is niet gemeten.[3]
Rechtop, vertakt, met korte haren en langere witte borstels.[3]
Eirond tot breed eirond, gesteeld, met duidelijke nerven en golvende rand.[3]
Kleine witte, lila of blauwige buisbloemen in lange gekromde aren.[3]
Droog, diep tweelobbig; de vrucht valt verder uiteen in vier hoekige nootjes.[3]
Elk deelvruchtje heeft een zaadhoudend gedeelte; de kleine zaden zijn niet de opvallende groene bloemenkelken.[3]
Bonaire & de Antillen
De parkflora van Washington Slagbaai vermeldt Heliotropium indicum. De geselecteerde foto’s zijn uit Willemstad, Curaçao. Kew beschrijft een Zuid-Amerikaans oorspronkelijk areaal; de wijde huidige verspreiding maakt niet ieder eiland automatisch tot oorsprongsgebied.[2]
Regionale flora’s noemen verstoorde grond, oude akkers, wegbermen en vochtige zandige plekken. Het is vaak een eenjarig kruid, soms kortlevend overblijvend met een wat houtige basis. Hoogtes van 0,2–1,5 m in de Oost-Afrikaanse flora geven de variatie daar weer.[3]
Plant & omgeving
Naturalis registreert Kokólode en Eye Bright. Die Engelse volksnaam mag niet worden verward met Euphrasia, eveneens eyebright genoemd. Kew registreert medicinaal gebruik; een precieze Bonaireaanse bereiding is niet onafhankelijk bevestigd.[2]
Gebruik door de tijd
Documenten, collecties en beschreven toepassingen.
Linnaeus publiceerde de naam in 1753. Moderne verspreidingsgegevens plaatsen het oorspronkelijke areaal in Zuid-Amerika; de historische naam weerspiegelt dus geen betrouwbare oorsprongskaart.[1]
Plant & dagelijks leven
Traditioneel
De overzichtsstudie beschrijft bladgebruik bij huidklachten en oogproblemen in verschillende landen. Dit zijn overgeleverde toepassingen, geen bevestigde Bonaireaanse behandeling of bewezen genezing.[5]
Handel
Een soortspecifieke koloniale handelsroute naar Nederland is niet gevonden. De botanische parkvermelding bewijst aanwezigheid, geen plantageproductie.[2]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Namen, verspreiding en plantkenmerken.
Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 17 oktober 2026.