Bonaire PlantengidsDe planten van Bonaire
De planten van BonairePlantenportret 178

Fabaceae

Indigo shimaronGeveerd blad, zalmroze bloemen en korte sterk gekromde peulen.

Indigofera suffruticosa Mill.[1]

Indigo shimaron is een laag struikje uit de vlinderbloemenfamilie. Kleine ovale deelblaadjes staan in paren langs de bladspil, met een eindblaadje bovenaan. De zalmroze bloemen zijn veel minder opvallend dan de latere, dicht opeenstaande kromme peulen. De bladeren leverden elders in Amerika blauwe kleurstof.

Leer de plant kennen
Geveerd blad van Indigo shimaron bij Rincón, Bonaire.
Geveerd blad van Indigo shimaron bij Rincón, Bonaire.
PAPIAMENTUIndigo shimaronGedocumenteerde eilandnaam.
NEDERLANDSIndigofera suffruticosaIndigofera suffruticosa
ENGELSWild indigoWild indigo
WETENSCHAPPELIJKIndigofera suffruticosaMill.

Indigofera suffruticosa is geaccepteerd. Indigofera anil, I. guatimalensis en I. tinctoria var. brachycarpa zijn synoniemen. Die laatste variëteitsnaam maakt de afzonderlijke soort I. tinctoria niet tot synoniem.[1][2]

01

Van wortel tot zaad

Herkennen van wortel tot zaad.

Zes onderdelen helpen bij de herkenning.[3]

01Wortels

Een overblijvende struik met een blijvende wortelbasis; de beschikbare eilandbronnen geven geen vaste worteldiepte.[3]

02Stengels

Stijf vertakt, enigszins houtig en fijn witbehaard; de Caymanflora beschrijft planten tot ongeveer 1,5 m.[3]

03Bladeren

Oneven geveerd, meestal met 9–15 ovale tot elliptische deelblaadjes.[3]

04Bloemen

Kleine zalmrode tot roze vlinderbloemen in trossen korter dan de bladeren.[3]

05Vruchten

Talrijke korte, sterk gebogen peulen, in de Caymanflora 1,5–2 cm lang.[3]

06Zaden

Meerdere kleine zaden liggen in iedere peul; de peulvorm is beter zichtbaar dan de afzonderlijke zaden.[3]

Jonge gekromde peulen en een zalmroze bloem van Indigofera suffruticosa, Bonaire.
Jonge gekromde peulen en een zalmroze bloem van Indigofera suffruticosa, Bonaire.

Kijk naar de peulen zodra ze voldoende zijn uitgegroeid. Deze zijn circa 1,5–2 cm lang en duidelijk sterker gebogen dan de meestal langere peulen van I. tinctoria.

02

Bonaire & de Antillen

Op Bonaire.

De soort staat onder zijn huidige naam in de parkchecklist. Naturalis registreert onder meer Indigo shimaron, Pinda shimaron, Laseis en Yerba di spantu. De foto’s tonen planten op Bonaire; het geveerde blad is bij Rincón gefotografeerd.[2]

Een plaats in het landschap.

Inheems in tropisch en subtropisch Amerika; de Caymanflora noemt zandige ruige grond en wegbermen. Buiten Amerika is de soort op veel plaatsen ingeburgerd. De stijve vertakte groei en fijne witte beharing kunnen de struik grijsgroen doen lijken.[3]

Plant & omgeving

Namen en gebruik op de eilanden.

De volksnaam pinda betekent niet dat deze plant de eetbare pinda is. Ook Indigofera tinctoria komt op de eilanden voor. De sterk gekromde korte peulen zijn een bruikbaar verschil tussen beide indigosoorten.[2]

03

Gebruik door de tijd

Sporen in de geschiedenis.

Documenten, collecties en beschreven toepassingen.

Amerika · kleurstofHistorisch / Historical / HistóricoIndigofera suffruticosa · indigo

Blauwe kleur uit groene bladeren.

De Caymanflora beschrijft de vroegere teelt, vooral in Midden-Amerika, voor indigo. De kleurstof wordt door verwerking uit het blad gewonnen; de roze bloemen zijn niet het blauwe verfmateriaal.[3]

01

1716–1718

Bonaire · WIC

Een lokale indigoproef, met een soortvraag.

Rutten beschrijft dat rond 1716 zaad en gereedschap naar Bonaire gingen en dat droogte de teelt ondermijnde. Zijn verhaal betreft historische indigo. Het bewijst niet dat alle Bonaireaanse productie van deze Amerikaanse soort kwam; I. tinctoria moet afzonderlijk worden meegenomen.[4]

04

Plant & dagelijks leven

Gebruik en aandachtspunten.

Ambacht

Kleurstof voor textiel.

Bladmateriaal is een gedocumenteerde bron van indigo. De Amerikaanse verftraditie van I. suffruticosa staat vast, maar specifieke Bonaireaanse oogstlocaties zijn niet aangetoond.[3][5]

Traditie

Eilandnamen bewaren verschillende betekenissen.

Yerba di spantu en Laseis zijn geregistreerde namen, geen bewijs van een bepaalde geneeskundige werking. Een onafhankelijk beschreven lokale bereiding is niet gevonden.[6]

05

Bronnen & verantwoording.

Botaniek, geschiedenis en beeldrechten

Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.

  1. 01
  2. 02
  3. 03
    Proctor 2012 — Flora of the Cayman Islands, via Kew ↗

    Namen, verspreiding en plantkenmerken.

  4. 04
  5. 05
  6. 06

Foto’s, makers & licenties

Verschillende beelden van de plant en haar herkenningsdetails.

  • (c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · Rincón, Caribbean Netherlands · 2022-12-15(c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · CC BY-NC 4.0 · Bron
  • (c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · Bonaire, BQ · 2022-12-29(c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · CC BY-NC 4.0 · Bron
  • (c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · Bonaire, BQ · 2022-12-29(c) Leshell, some rights reserved (CC BY-NC) · CC BY-NC 4.0 · Bron

De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.

Bijgewerkt: 17 oktober 2026.