01Wortels
Buitenlandse teeltbeschrijvingen noemen een diep wortelstelsel. Jonge planten kunnen snel een penwortel ontwikkelen. Dat helpt de boom water te bereiken; de uiteindelijke diepte hangt af van bodem en grondwater.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireFabaceae · vlinderbloemenfamilie
Neltuma juliflora (Sw.) Raf.[1]
Met zijn brede kroon, fijne bladeren en lange lichte bloeiaren hoort Kuida bij het droge eilandenlandschap. Zijn hout hield het kookvuur brandend; zijn peulen werden aan dieren gevoerd. Op Bonaire heet hij Palu di Kuida, op Curaçao Indju en op Aruba Kwihi.
Leer de plant kennenKew gebruikt nu Neltuma juliflora. In oudere publicaties staat meestal Prosopis juliflora. Indju, Kwihi en Palu di Kuida zijn eilandnamen voor deze boom. De algemene naam mesquite wordt ook voor verwante soorten gebruikt.[1][2]
Van wortel tot zaad
De fijne bladeren lijken op die van andere doornbomen. De langwerpige bloeiwijzen en rijpe peulen maken het verschil duidelijker.[1]
Buitenlandse teeltbeschrijvingen noemen een diep wortelstelsel. Jonge planten kunnen snel een penwortel ontwikkelen. Dat helpt de boom water te bereiken; de uiteindelijke diepte hangt af van bodem en grondwater.[3]
Een vaak kromme stam draagt een brede kroon. Takken kunnen stevige doornen hebben, maar de hoeveelheid en lengte verschillen. Na snoei kan de boom opnieuw uitlopen.[3]
Dubbel geveerde bladeren bestaan uit enkele paren zijassen met rijen kleine deelblaadjes. Samen geven ze de kroon een luchtige structuur.[3]
Heel kleine roomkleurige tot geelachtige bloemen staan dicht opeen in lange cilindrische aren. Bijen bezoeken de bloeiwijzen voor nectar en stuifmeel.[2][3]
De lange peulen zijn recht tot wat gebogen en worden strogeel tot bruin. Rond de zaden zit lichtgekleurde, enigszins zoete pulp.[3]
Harde bruine zaden liggen in een rij in de peul. Dieren die de peulen eten kunnen bijdragen aan de verspreiding van de boom.[3]
Bonaire & de Antillen
Gebruik door de tijd
Lang vóór koken op gas was houtskool een dagelijks gebruiksproduct. Kuida verbindt het mondi van Bonaire met de keuken en de handel tussen de eilanden.
De Landschapsbiografie noemt Prosopis juliflora, de oude naam van Kuida, als de meest gebruikte boom voor Bonaireaanse houtskool. Bonaire voerde houtskool uit naar Curaçao. Samen met houtskool uit andere bomen vond het product zo zijn weg van het mondi naar de keukens van het buureiland.[4]
Plant & dagelijks leven
HOUT & AMBACHT
Op Bonaire is vooral de houtskoolgeschiedenis goed gedocumenteerd. Buitenlandse gebruiksbeschrijvingen noemen daarnaast brandhout en palen: toepassingen waarbij hard en duurzaam hout van pas komt.[3][4]
PEULEN & VEE
De peulen werden op de eilanden vooral als veevoer gebruikt. Ze bevatten zoete pulp, maar zijn geen volledig rantsoen: langdurig grote hoeveelheden voeren kan dieren ziek maken.[3][5]
BLOEI & GEZONDHEID
De bloeiaren leveren nectar en stuifmeel. Daarmee is Kuida interessant voor bijen en bijenhouders. Een specifieke medicinale toepassing op Bonaire is in de geraadpleegde bronnen niet aangetroffen.[2][3]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Geaccepteerde naam, synoniem Prosopis juliflora en natuurlijk verspreidingsgebied.
Eilandnamen, bloemen, bijen en de oude praktijk van takken oogsten voor houtskool.
Bladeren, wortels, bloemen, peulen, houtgebruik en risico’s bij langdurig voeren van veel peulen.
Kuida als veelgebruikte houtskoolboom op Bonaire en handel in houtskool met Curaçao.
Curaçaose houtskool, langzaam garen van stobá en peulen als veevoer.
Twee verschillende kleurenfoto’s, beide op Bonaire gemaakt. De beelden zijn inhoudelijk ongewijzigd; de uitsnede kan per scherm verschillen.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 28 september 2026