01Wortels
De wortelbasis draagt het kleine kruid of halfstruikje. De regionale beschrijving geeft geen worteldiepte; een medicinale wortel van een andere Polygala is geen herkenningskenmerk van deze soort.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonairePolygalaceae
Asemeia violacea (Aubl.) J.F.B.Pastore & J.R.Abbott[1]
Wie dicht bij de grond kijkt, ziet bij olefanti kleine bloemen met twee brede vleugeltjes. Ondanks die vorm hoort de plant bij de vleugeltjesbloemfamilie, niet bij de peulvruchten. Polygala violacea is de oudere naam waaronder het eilandregister deze soort vermeldt.
Leer de plant kennenOlefanti, olefante en puya di zumbi zijn registervarianten. Een vaste Nederlandse of Engelse volksnaam is niet bevestigd; daarvoor wordt de wetenschappelijke naam gebruikt. Kew accepteert Asemeia violacea, met onder meer Polygala violacea, P. angustifolia en P. brizoides als synoniemen.[1][2]
Van wortel tot zaad
Olefanti draagt piepkleine paarse bloemen op een slank kruid.[3]
De wortelbasis draagt het kleine kruid of halfstruikje. De regionale beschrijving geeft geen worteldiepte; een medicinale wortel van een andere Polygala is geen herkenningskenmerk van deze soort.[3]
Rechtop, onvertakt of vertakt en wat behaard. De regionale vorm werd tot circa 30 cm hoog beschreven.[3]
Afwisselend, smal lancetvormig tot smal eirond, circa 1,5–5,5 cm lang; de rand is gaaf.[3]
Kleine roze-paarse bloemen in losse trossen. De twee vleugels zijn vergrote kelkbladen; de kiel heeft geen opvallende franje.[3]
Kleine langwerpige, afgeplatte capsules, in de regionale beschrijving ongeveer 3 × 1,5 mm, met een inkeping bovenaan.[3]
Cilindrisch en behaard tot zijdeachtig, circa 2,5 mm lang, met een klein aanhangsel bovenaan.[3]
Bonaire & de Antillen
Plant & omgeving
De Colombiaanse gebruikscatalogus registreert medicinaal gebruik voor deze soort, maar geeft in de geraadpleegde vermelding geen plantdeel of bereiding. Dat is geen bewijs van een Bonaireaans recept of van klinische werking.[4]
Gebruik door de tijd
Oude beschrijvingen en gedocumenteerde toepassingen vertellen het verhaal van deze plant.
Aublet publiceerde Polygala violacea in 1775. Pastore en Abbott plaatsten de soort in 2012 in Asemeia. De oude eilandnamen en collecties blijven met de nieuwe wetenschappelijke combinatie verbonden.[1]
Plant & dagelijks leven
Traditie elders
Colombiaanse bronnen noemen medicinaal gebruik, zonder voldoende details om er een concrete lokale toepassing of veilige dosering uit af te leiden.[4]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Geaccepteerde naam, synoniemen, verspreiding en publicatiegeschiedenis.
Eilandnamen, voorkomen en gecontroleerde beeldmetadata.
Stoffers,1984,p.322, onder Polygala monticola var.bryzoides; alleen de door Kew gekoppelde variëteit toegepast.
Colombia: medicinaal gebruik geregistreerd zonder recept of klinische claim.
De lage groeivorm van olefanti bij Roi Salgá, Curaçao. Kleine paarse bloemen en smalle bladeren, een afzonderlijk beeld uit Roi Salgá.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.