01Wortels
Afgevallen stengelleden wortelen gemakkelijk; de flora geeft geen vaste diepte van volwassen wortels.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireCactaceae
Opuntia curassavica (L.) Mill.[1]
Librá vormt lage, spreidende kluwens van kleine groene stengelleden. De leden zijn veel smaller dan de grote schijven van de bekendere tuna’s. Lange bleke doorns en heel fijne weerhaakjes maken ieder los stukje tot een efficiënt verspreidingsmiddel.
Leer de plant kennenLibrá en kaka di pushi zijn lokale namen. Infrou komt ook voor in namenlijsten voor andere Opuntia-soorten. Opuntia curassavica is daarom niet automatisch dezelfde cactus als Opuntia wentiana of O. elatior.[1][2]
Van wortel tot zaad
Een lage vertakte cactus waarvan de kleine stekelige leden gemakkelijk loslaten.[3]
Afgevallen stengelleden wortelen gemakkelijk; de flora geeft geen vaste diepte van volwassen wortels.[3]
Laag spreidend of deels opgericht, met leden van circa 3–8,5 cm; de doorsnede is langwerpig tot elliptisch.[3]
Echte blaadjes zijn heel klein en verwelken snel. De groene leden zijn stengels, geen bladeren.[3]
Geel en overdag open, ongeveer 4,5–5 cm lang volgens de regionale flora.[3]
Vruchten zijn in de regionale soortbeschrijving niet waargenomen; plaatselijke vruchtvorming is daardoor slecht gedocumenteerd.[3]
Een uitgewerkte zaadbeschrijving ontbreekt in de regionale flora. Afgebroken stengelleden vormen het duidelijk beschreven verspreidingsmateriaal.[3]
Bonaire & de Antillen
De regionale cactusflora noemt Bonaire en Klein Bonaire samen met Aruba, Curaçao en Tortuga. Zij beschrijft de plant vooral buiten het kalkgebied. De geselecteerde waarnemingen zijn met coördinaten op Bonaire bevestigd.[3]
Losgeraakte leden kunnen opnieuw wortelen. Daardoor kan de plant zich vegetatief verplaatsen, ook als er weinig bloemen of vruchten worden waargenomen.[3]
Gebruik door de tijd
Plaatselijke vondsten en toepassingen elders vertellen elk een eigen verhaal.
Linnaeus noemde de plant Cactus curassavicus in 1753. Miller plaatste haar in 1768 in Opuntia. De oude naam blijft een echt synoniem, terwijl gedeelde volksnamen geen bewijs van gelijkheid zijn.[1]
Plant & dagelijks leven
Vermeerdering
De regionale flora documenteert gemakkelijke beworteling van losgeraakte leden; dat verklaart zowel vermeerdering als onbedoelde verspreiding.[3]
Regionale namen.
De eilandflora bewaart meerdere namen voor deze kleine cactus. Dezelfde namen kunnen ook grotere schijfcactussen aanduiden; vorm en stengelleden blijven nodig voor de herkenning.[2][3]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Naam, echte synoniemen en verspreiding.
Regionale namen en beeldmetadata.
Botanische beschrijving en plaatsgegevens.
Geschiedenis, gebruik en/of onderzoekscontext; geografische herkomst staat in de tekst.
Lage groep Opuntia curassavica op Bonaire. Kleine stengelleden met bleke doorns en fijne glochiden, Bonaire.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.