01Wortels
Een eenjarig wortelstelsel. Wortels komen aantoonbaar in historische farmaceutische collecties voor, maar een lokale worteldiepte is niet gemeten.[5]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireLoganiaceae
Orea di buriku maakt vlak onder de bloemen een opvallende bladkrans. Daarboven ontvouwt zich een slanke, eenzijdige bloeiwijze met roze tot lila-witte bloemen. Het is een kortlevend kruid, ondanks de forse bladeren. De plant verdient herkenning op afstand: haar geschiedenis als wormmiddel gaat samen met ernstige giftigheid.
Leer de plant kennenDe parkchecklist geeft Orea di buriku; Naturalis registreert ook Lenga di baka en Lenga di baca. Spigelia anthelmia L. is de geaccepteerde naam. Spigelia nervosa, S. fruticulosa en S. quadrifolia zijn gecontroleerde synoniemen; pinkroot mag niet zonder soortcontrole met andere Spigelia-middelen worden gelijkgesteld.[1][2][3][4]
Van wortel tot zaad
Vier grote bladeren onder een fijne bloeiaar — en een giftige reputatie met echte bronnen.[5]
Een eenjarig wortelstelsel. Wortels komen aantoonbaar in historische farmaceutische collecties voor, maar een lokale worteldiepte is niet gemeten.[5]
Enkelvoudige of sterk vertakte kruidachtige stengels, tot ongeveer 50 cm hoog volgens de regionale flora.[5]
Onderaan tegenoverstaand; bovenaan meestal vier bijeen. De bovenste bladeren zijn 5–12 cm lang, spits en aan de bovenzijde ruw.[5]
Smalle eenzijdige aren tot 20–25 cm; roze, lila of wit-lila buisbloemen met vijf kroonslippen, regionaal 1–1,8 cm lang.[5]
Tweedelige, bobbelige kapsels, ongeveer 4–5 bij 5–6 mm; de wand springt open en laat een kommetje aan de basis achter.[5]
Dofbruine, schuin eivormige tot ellipsoïde zaden van 2–3 mm, met kleine knobbeltjes.[5]
Bonaire & de Antillen
Gebruik door de tijd
Bronnen verbinden de plant met mensen, plaatsen en veranderende kennis.
Een inventaris uit 1989 beschrijft Spigelia anthelmia in de Materia Medica van het Farmaceutisch Laboratorium van de Rijksuniversiteit Utrecht: kruid en wortel op alcohol, binnen Surinaams materiaal van rond 1960. Zo is een tastbare verbinding met Nederlands geneesmiddelenonderzoek vastgelegd, zonder bewijs voor een Bonairese exportstroom.[7]
Plant & dagelijks leven
Historische geneeskunde
De oudere encyclopedie koppelt de plant aan wormbestrijding en waarschuwt tegelijk voor giftigheid. Een etnobotanische toepassing toont niet aan dat baten opwegen tegen de risico’s.[6]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Kew POWO — Spigelia anthelmia; accepted name and synonyms
GBIF — Spigelia anthelmia L.; taxon and synonyms
STINAPA — Washington Slagbaai 2022–2028, Appendix B
Naturalis — Dutch Caribbean Species Register
Stoffers — Loganiaceae, pp. 296–298; Spigelia p. 297
Benjamins & Snelleman — Encyclopaedie 1914–1917, Spigelia anthelmia
Vruggink & Paasman — Suriname collections, OSO 1989, pharmaceutical laboratory Utrecht
Kew — Flora of the Cayman Islands; livestock toxicity
Orea di buriku bij Hato, Bonaire, met jonge bloeiwijze. De kleine lila-witte bloem tussen de bovenste bladeren bij Rincon, Bonaire.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.