01Wortels
De wortels verankeren de boom in droog bos. Botanische collecties op Bonaire noemen onder meer hellingen van Brandaris en groeiplaatsen bij Seru Largu.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireSalicaceae
Casearia tremula (Griseb.) Griseb. ex C.Wright[2]
Palu di Boneiru heeft kleine groenige bloemen en ronde vruchten die bij rijping openspringen. Binnenin verschijnt een opvallend gekleurde zaadmassa. De boom hoort bij het droge bos van de ABC-eilanden en heeft een plaats in de geschiedenis van kalkbranden en houten gebruiksvoorwerpen.
Leer de plant kennenGeelhout en Guyaba baster zijn lokale namen. De soort is geen guave. Casearia bonairensis is een oudere wetenschappelijke naam voor dezelfde soort; Kew gebruikt Casearia tremula.[1][2][3]
Van wortel tot zaad
Bekijk blad, bloemen en vruchten samen: één kenmerk vertelt niet het hele verhaal.
De wortels verankeren de boom in droog bos. Botanische collecties op Bonaire noemen onder meer hellingen van Brandaris en groeiplaatsen bij Seru Largu.[3]
Een hoge struik of kleine boom met een vertakte kroon. In de droge tijd kunnen de bladeren slap hangen.[3][4]
De leerachtige bladeren zijn ongeveer 3–10 cm lang, met een fijn getande rand. Tegen het licht zijn doorschijnende puntjes zichtbaar.[3]
Kleine bloemen staan in groepjes langs de twijgen. Ze hebben groenige kelkbladen en talrijke meeldraden, maar geen opvallende kroonblaadjes.[3]
Ronde vlezige vruchten van ongeveer 3–3,5 cm openen met drie of vier kleppen. De gekleurde binnenkant valt dan sterk op.[3][4]
Elke vrucht bevat veel kleine zaden van ongeveer 5 mm. Vogels, waaronder chuchubi’s, eten van het vlezige weefsel eromheen.[3][4]
Bonaire & de Antillen
Palu di Boneiru staat in de soortenlijst van Washington Slagbaai. Oudere collecties noemen onder meer Rincon, Brandaris en Seru Largu. Het is ook een inheemse boom van Aruba en Curaçao.[1][3]
Wanneer de vrucht opent, wordt de gekleurde zaadmantel bereikbaar voor vogels. Zo maakt de boom deel uit van het voedselnetwerk van het droge bos.[4]
Gebruik door de tijd
Bij oude bouwmaterialen hoorde niet alleen steen, maar ook een grote voorraad brandhout.
De Landschapsbiografie Bonaire noemt geelhout, Casearia tremula, als hout voor kalkbranden. Samen met andere plaatselijke houtsoorten hielp het de hitte te leveren waarmee kalksteen werd omgezet in bouwkalk.[5]
Plant & dagelijks leven
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Twee verschillende kleurenfoto’s. Herkomst, maker en licentie staan per beeld vermeld. De uitsnede past zich aan het scherm aan.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 30 september 2026