01Wortels
De houtige plant wortelt in bosbodem en op kalkterrassen. De lokale flora beschrijft geen bijzondere opslagwortels of gemeten worteldiepte; het is een struik, geen wortelgewas.[2][4]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireRubiaceae
Machaonia ottonis (K.Schum.) Urb.[1]
Palu di heru is een struik of kleine boom van het Antilliaanse bos. De dunne, scherpe zijtakken en de dichte pluimen geven hem een eigen silhouet. Lokale collecties en veldonderzoek beschrijven de plant als Machaonia ottonis. De naam Machaonia acuminata komt eveneens in eilandregisters voor, maar Kew behandelt beide als afzonderlijke soorten.
Leer de plant kennenDe regionale flora schrijft paloe di heroe; een vroegere Nederlandse encyclopedie paaloe di heeroe. Machaonia acuminata is geen bevestigd synoniem van M. ottonis. Een oude eilandvermelding onder acuminata vereist daarom controle van het oorspronkelijke exemplaar.[1][2][3]
Van wortel tot zaad
Een stekelige struik met tegenoverstaande bladeren en fijn vertakte vruchtpluimen.[2]
De houtige plant wortelt in bosbodem en op kalkterrassen. De lokale flora beschrijft geen bijzondere opslagwortels of gemeten worteldiepte; het is een struik, geen wortelgewas.[2][4]
De regionale flora noemt een hoogte tot circa 4 meter. Takken dragen vaak lange, dunne, donkere stekels en lichte lenticellen; jonge twijgen zijn fluweelachtig behaard.[2]
De eenvoudige bladeren staan tegenover elkaar. Ze zijn eirond tot elliptisch, circa 1–8 bij 0,5–4 cm, met een gave rand en korte bladsteel. Tussen de bladstelen staan kleine steunblaadjes.[2]
Veel kleine witte bloemen staan in dichte eindstandige pluimen. De kroon is buis- tot trechtervormig, met een behaarde keel. De regionale beschrijving vermeldt een kroon van ongeveer 8 mm.[2]
De droge vrucht is ongeveer 6 mm lang en valt uiteen in twee delen. De uitstaande bruine delen op de detailfoto zijn vruchtstructuren, geen bessen of witte bloemen.[2]
Elk van de twee delen kan één zaad omsluiten. De langwerpige, droge deelvruchten verschillen sterk van de sappige vruchten van veel andere struiken.[2]
Bonaire & de Antillen
Plant & omgeving
De historische naam verwijst naar ijzer, maar de geraadpleegde soortbeschrijvingen bewijzen daarmee geen speciaal gebruik als scheepshout. Er is geen betrouwbaar lokaal voedingsrecept, medicinale toepassing of afzonderlijke uitvoer naar Nederland voor deze soort bevestigd.[5]
Gebruik door de tijd
Van veldcollectie tot levende vegetatie.
De encyclopedie nam Machaonia ottonis op als paaloe di heeroe en beschreef vooral de puntige bladeren en scherpe takken. Daarmee is de lokale naam ruim een eeuw schriftelijk vastgelegd. Het lemma noemt geen handel in dit hout: de naam alleen vertelt niet waarvoor mensen het gebruikten.[5]
Plant & dagelijks leven
Plant
Een onderdeel van de inheemse houtige vegetatie; de lokale betekenis is ook ecologisch en botanisch.[2][4]
Naam
Een naam met “ijzer” is geen bron voor een kap- of exportverhaal. Een bijzondere Bonaireaanse houttoepassing is niet bevestigd.[5]
Geneeskunde
Een geregistreerde medicinale toepassing op Bonaire is in de geraadpleegde soortbronnen niet gevonden.[2][5]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Kew — Machaonia ottonis: accepted name and genuine synonyms
J.F. Fingal (1984), Flora of the Netherlands Antilles, Rubiaceae, p.387
Kew — Machaonia acuminata: a separate accepted species
De Freitas & Lannoy (2013), Inventarisatie vegetatie Terrassen Landschap Midden Bonaire
Benjamins & Snelleman (1914–1917), Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië, Machaonia ottonis
Naturalis — Stoffers 1019, U.1570968: Bonaire specimen and CC0 photograph
Een tak uit Hobau, Bonaire: door Stoffers verzameld op 16 december 1952, nu bewaard bij Naturalis. Droge, gespleten vruchtjes van Machaonia ottonis op Curaçao.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 25 oktober 2026.