01Wortels
Wortels houden het kleine kruid vast in spleten. De regionale beschrijving geeft geen afzonderlijke wortelmaten.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireUrticaceae
Pilea tenerrima Miq.[1]
Pilea tenerrima vormt kleine losse zoden of liggende takjes. De ronde blaadjes staan in paren en verschillen binnen zo’n paar in grootte. Lange, dunne bladstelen geven de plant een losser uiterlijk dan de veel bekendere Pilea microphylla.
Leer de plant kennenEen bevestigde Papiamentse, Nederlandse of Engelse volksnaam ontbreekt in de geraadpleegde soortregisters; daarom staat overal Pilea tenerrima. Oudere eilandflora’s pasten Pilea herniarioides verkeerd toe op dit plantje; dat is geen echt synoniem van de andere soort.[1][2]
Van wortel tot zaad
Een teer, laag plantje met ongelijke bladparen in kalksteenspleten.[3]
Wortels houden het kleine kruid vast in spleten. De regionale beschrijving geeft geen afzonderlijke wortelmaten.[3]
Zeer dun tot draadvormig, enigszins sappig, vertakt en tot ongeveer 10 cm lang; zodevormend of liggend.[3]
Tegenoverstaand en ongelijk, rondachtig tot omgekeerd eirond, 2–8 mm lang; dun, soepel en gaafrandig. De bladsteel is vaak even lang als het blad of langer.[3]
Minuscule mannelijke en vrouwelijke bloemen in korte groepjes in de bladoksels. Ze vallen veel minder op dan de bladeren.[3]
Bruine, langwerpige dopvruchtjes van circa 0,5 mm; geen bessen.[3]
Elk dopvruchtje omsluit één zaad. De hele vrucht is al kleiner dan een millimeter.[3]
Bonaire & de Antillen
De Antillenflora vermeldt Boldingh 7041 met bloemen en vruchten op een kalkheuvel bij Rincon. Een moderne gelicentieerde waarneming uit Rincon levert het eerste herkenningsbeeld.[2][3]
De regionale flora plaatst de soort in spleten, vooral in kalksteen. Zulke kleine beschutte plekken hebben andere vochtomstandigheden dan de open rots eromheen.[3]
Plant & omgeving
Het best gedocumenteerde lokale verhaal is dat van de botanische herkenning. Specifiek voedsel-, ambachts- of medicinaal gebruik is in de geraadpleegde bronnen niet vastgelegd.[3]
Gebruik door de tijd
Oude beschrijvingen en gedocumenteerde toepassingen vertellen het verhaal van deze plant.
Friedrich Anton Wilhelm Miquel publiceerde Pilea tenerrima in Linnaea in 1854. De huidige Kew-taxonomie behoudt die naam als geaccepteerde soort.[1]
Plant & dagelijks leven
Herkenning
De lange bladstelen en ongelijke bladparen zijn bruikbare veldkenmerken voor dit kleine spletenplantje.[3]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Geaccepteerde naam, synoniemen, verspreiding en publicatiegeschiedenis.
Eilandnamen, voorkomen en gecontroleerde beeldmetadata.
Stoffers,1980, pp.127–128; volledige tekst en verwisseling met P. herniarioides.
Pilea tenerrima bij Rincon, Bonaire. Ongelijke ronde bladparen op lange stelen, Reef Sint Marie, Curaçao.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.