01Wortels
Een blijvende wortelbasis draagt de lokale overblijvende groeivorm. De regionale flora geeft geen worteldiepte; maten van buitenlandse voedercultivars zijn niet als Bonairese meting gebruikt.[5]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireFabaceae
Stylosanthes hamata (L.) Taub.[1][2]
Pinda shimaron spreidt taaie dunne takjes over de grond of richt zich wat op. Tussen de drietallige blaadjes verschijnen kleine gele vlinderbloemen. De vrucht is veel kleiner dan een eetbare pinda en eindigt in een karakteristiek haakje.
Leer de plant kennenPinda shimaron is de geregistreerde eilandnaam; Wild clover en Caribbean stylo zijn Engelse namen. Hedysarum hamatum en Stylosanthes procumbens zijn oudere wetenschappelijke namen. Het synoniem Stylosanthes humilis Rich. ex Hemsl. is niet de afzonderlijke soort S. humilis Kunth.[1][2][3][4]
Van wortel tot zaad
Een laag vlinderbloemig kruid met drie blaadjes en een haakje aan de peul.[5]
Een blijvende wortelbasis draagt de lokale overblijvende groeivorm. De regionale flora geeft geen worteldiepte; maten van buitenlandse voedercultivars zijn niet als Bonairese meting gebruikt.[5]
Dunne taaie stengels, liggend tot opstijgend, volgens de regionale flora soms 70 cm lang. Langere haren staan vaak aan één zijde.[5]
Drie lancetvormige tot elliptische deelblaadjes, regionaal 1,2–2,5 cm lang en 3–6 mm breed, met duidelijke nerven onderaan. Steunbladen omvatten de stengel.[5]
Kleine gele vlinderbloemen in korte hoofdachtige aren. De vlag is circa 5 mm breed en kan paarse streepjes dragen.[5]
Een gelede, niet overlangs openspringende peul. De regionale flora noemt meestal één vruchtbaar eindlid van 2–4 mm met een even lange of langere gebogen snavel.[5]
Eén zaad in elk vruchtbaar peullid. De zaden blijven bij verspreiding door de droge vruchtwand omsloten.[5]
Bonaire & de Antillen
Plant & omgeving
De West-Indische encyclopedie noteerde al Pienda sjimaron en Wildclover. Moderne landbouwliteratuur noemt “S. hamata” als voedergewas, maar Tropical Forages waarschuwt dat de bekende cultivars tot een allotetraploïde groep behoren. Hun opbrengstcijfers zeggen niets rechtstreeks over de wilde Bonairese plant.[4][6]
Gebruik door de tijd
Bronnen verbinden de plant met mensen, plaatsen en veranderende kennis.
De voedercultivar Verano werd in 1973 in Australië vrijgegeven uit materiaal bij Maracaibo; Amiga volgde in 1988. Tropical Forages plaatst beide in de tetraploïde groep, met andere eigenschappen dan S. hamata in strikte zin. Dit documenteert echte verplaatsing van teeltmateriaal, zonder een onbewezen route vanaf Bonaire toe te voegen.[6]
Plant & dagelijks leven
Landbouw elders
Het landbouwkundige belang van Verano en Amiga is goed beschreven. Hun genetische achtergrond en teeltkenmerken moeten bij vergelijking met wilde eilandplanten worden meegenomen.[6]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Kew POWO — Stylosanthes hamata; accepted name and synonyms
GBIF — Stylosanthes hamata (L.) Taub.; taxon and synonyms
STINAPA — Washington Slagbaai 2022–2028, Appendix B
Naturalis — Dutch Caribbean Species Register
Stoffers — Fabaceae, pp. 111–113, Stylosanthes hamata
Tropical Forages — Stylosanthes hamata; diploid/tetraploid distinction and cultivar history
Benjamins & Snelleman — Encyclopaedie 1914–1917, Stylosanthes hamata
Pinda shimaron met gele bloemen bij Hato, Bonaire. Drietallige blaadjes en een uitgebloeid bloemhoofdje bij Kralendijk, Bonaire.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.