01Wortels
Een houtig wortelstelsel verankert de struik. De regionale flora beschrijft de voorkeur voor kalksteen, maar geeft geen worteldiepte.[5]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireRubiaceae
Stenostomum acutatum DC.[1][2]
Stanibari draagt het meeste blad aan jonge takuiteinden. Daardoor ontstaan compacte groene bundels boven oudere, kalere takken. De witte buisbloemen steken tussen het leerachtige blad uit; na de bloei rijpen kleine vruchten donker. In oudere boeken staat deze struik vaak als Antirhea acutata.
Leer de plant kennenStanibari, Plaka chikitu en Kuchara zijn geregistreerde eilandnamen. Een vaste Nederlandse of Engelse eigen naam is niet bevestigd. Antirhea acutata, Resinanthus acutatus en Stenostomum viscosum zijn gecontroleerde oudere namen voor Stenostomum acutatum.[1][2][3][4]
Van wortel tot zaad
Een kalkstruik met glanzende bladbundels, witte buisbloemen en kleine zwarte steenvruchten.[5]
Een houtig wortelstelsel verankert de struik. De regionale flora beschrijft de voorkeur voor kalksteen, maar geeft geen worteldiepte.[5]
Op de ABC-eilanden beschreven als struik tot circa 2 m; alleen jongere takken zijn bebladerd. Rollet beschrijft uit de Kleine Antillen ook kleine bomen tot 8 m.[5]
Tegenoverstaand en dicht opeen, langwerpig tot smal lancetvormig, 2–4,5 cm lang in de regionale flora; glanzend en leerachtig, met licht omgerolde rand.[5]
Wit, met een smalle buis van 8–9 mm en vijf kleine kroonslippen. De meeldraden blijven binnen de buis.[5]
Eivormige zwarte steenvruchten van 4–6 mm lang. Groen en roodbruin zijn tussenstadia vóór de donkere rijping.[5]
De regionale beschrijving noemt langwerpige zaden van ongeveer 3 mm lang en 1 mm dik, binnen de harde vruchtsteen.[5]
Bonaire & de Antillen
Plant & omgeving
De vele volksnamen zijn beter gedocumenteerd dan concrete lokale producten. Namen als Kuchara zijn op zichzelf geen bewijs dat van deze soort lepels werden gemaakt. De geraadpleegde regionale bronnen bevestigen geen specifiek Bonaireaans voedsel-, genees- of houtexportproduct.[4][6]
Gebruik door de tijd
Bronnen verbinden de plant met mensen, plaatsen en veranderende kennis.
De Candolle publiceerde Stenostomum acutatum in 1830. Urban gebruikte in 1899 Antirhea acutata; die naam kwam ook in de Nederlandse Antillenflora terecht. De combinatie Resinanthus acutatus volgde in 2007. Huidig Kew gebruikt weer Stenostomum: één soort achter verschillende historische etiketten.[1][5][6]
Plant & dagelijks leven
Herkenning
De kleine donkere steenvruchten en de compacte leerachtige bladparen helpen de struik van andere witte bloeiers onderscheiden.[5]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Kew POWO — Stenostomum acutatum; accepted name and synonyms
GBIF — Stenostomum acutatum DC.; taxon and synonyms
STINAPA — Washington Slagbaai 2022–2028, Appendix B
Naturalis — Dutch Caribbean Species Register
J.F. Fingal — Rubiaceae, pp. 387–388, Antirhea acutata
Rollet 2006 — Arbres des petites Antilles, Antirhea acutata, pp. 710–712
Stanibari met witte buisbloemen bij Kralendijk, Bonaire. Echte steenvruchtjes in verschillende rijpingsstadia op Bonaire.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.