01Wortels
De boom wortelt in droge bosbodems, zowel op kalksteen als op vulkanisch gesteente. In Panama kunnen geplante takken als levende hekpalen verder groeien.[2][5]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireBurseraceae
Bursera tomentosa (Jacq.) Triana & Planch.[2]
Takamahak groeit in het droge bos van Bonaire. Wie hem van de andere zadelbomen wil onderscheiden, kijkt vooral naar het blad: de deelblaadjes zijn zacht behaard en gekarteld, en langs de centrale bladspil zitten smalle groene vleugels.
Leer de plant kennenTakamahak is de gebruikelijke naam op Bonaire en Curaçao. De Bonaireaanse namen Palu di sia djaka, Palu di sia krus en Tik-tak zijn eveneens vastgelegd. Op Aruba wordt ook Palu di siya dushi gebruikt.[1][2]
Van wortel tot zaad
Bekijk blad, bloemen en vruchten samen: één kenmerk vertelt niet het hele verhaal.
De boom wortelt in droge bosbodems, zowel op kalksteen als op vulkanisch gesteente. In Panama kunnen geplante takken als levende hekpalen verder groeien.[2][5]
Een bladverliezende boom, volgens de Antilliaanse flora tot ongeveer 10 meter hoog. De stam heeft een roodbruine tot lichtbruine schors; jonge twijgen zijn geelachtig behaard.[2]
Meestal vijf tot negen deelblaadjes, soms elf. Hun onderzijde is bleek en viltig behaard. De bladspil heeft vleugels tussen de deelblaadjes; de eigenlijke bladsteel is doorgaans niet gevleugeld.[2]
Kleine groenige tot geelachtige bloemen. De flora beschrijft vier kroonblaadjes en mannelijke en vrouwelijke bloemen met verschillende functies.[2][5]
De vruchten zijn ongeveer 7 mm lang en worden koperrood bij rijping. Ze openen met twee kleppen.[2]
Een harde, witachtige pit omsluit doorgaans één zwart zaad.[2]
Bonaire & de Antillen
Botanische collecties documenteren Takamahak onder meer bij Rincon, Soebi Blanku, Seroe Montagne, Angola, Washington en Bolivia. De soort staat ook in de plantenlijst van Washington Slagbaai.[1][2]
Takamahak is één van de inheemse vruchtbomen die in het terrassenlandschap van Midden-Bonaire voedsel bieden aan grotere vogels. In de droge tijd kan de boom geheel kaal zijn.[3]
Plant & omgeving
De volksnamen verbinden Takamahak met de zadelbomen. Het gedocumenteerde gebruik voor ezelzadels betreft vooral de rode en witte palu di sia; dat mag niet zonder meer aan Takamahak worden toegeschreven.[4]
Gebruik door de tijd
Op Bonaire hoort Takamahak bij het droge bos. Elders in zijn verspreidingsgebied heeft hij ook een praktische rol rond landbouwgrond.
Het Smithsonian beschrijft dat Bursera tomentosa in Panama wordt gebruikt voor levende hekpalen. De boom levert zo een groeiende grens rond een terrein.[5]
Plant & dagelijks leven
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Twee verschillende kleurenfoto’s. Herkomst, maker en licentie staan per beeld vermeld. De uitsnede past zich aan het scherm aan.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 30 september 2026