01Wortels
De wortels zitten in de grond; de klimmende stengels gebruiken andere planten alleen als steun.[2]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireConvolvulaceae
Ipomoea nil (L.) Roth[3]
De zachte beharing, vaak drielobbige bladeren en blauwe trompetbloemen helpen deze winde te herkennen. Ze klimt door haar stengels rond andere planten te draaien. De bloemkleur kan ook paars, roze of wit zijn.
Leer de plant kennenTrompèt is geen unieke soortnaam: op de eilanden wordt het woord ook voor andere windes gebruikt. Ipomoea nil is de soort met behaarde, vaak drielobbige bladeren en lange, smalle kelkbladen.[1]
Van wortel tot zaad
Bekijk blad, bloemen en vruchten samen: één kenmerk vertelt niet het hele verhaal.
De wortels zitten in de grond; de klimmende stengels gebruiken andere planten alleen als steun.[2]
Dunne, behaarde stengels winden zich om takjes en hekken. De plant is doorgaans eenjarig.[2]
De bladeren hebben een hartvormige basis en vaak drie duidelijke lobben. Beide oppervlakken dragen haren.[2]
De bloem is trechtervormig. Vooral de lange, spits toelopende en behaarde kelkbladen onder de bloem helpen bij herkenning.[2]
Na de bloei kan een kleine droge capsule ontstaan. De blijvende kelkbladen staan eromheen.[6]
De capsule bevat enkele zaden. Het bewaren en selecteren van zaden is ook de basis van de bijzondere Japanse kweektraditie.[5][6]
Bonaire & de Antillen
De soort is opgenomen in de plantenlijst van Washington Slagbaai en in de West-Indische flora met Bonaire als vindgebied. Door de gedeelde volksnamen is de Latijnse naam belangrijk bij het vergelijken van waarnemingen.[1][4]
Trompèt groeit op open en verstoorde plekken, langs begroeiing en in akkers. De klimmende stengels bereiken licht zonder een dikke, zelfdragende stam te maken.[2]
Plant & omgeving
Buiten de Antillen werd deze winde een geliefde sierplant. In Japan ontstond een verzamelcultuur rond bijzondere bladvormen en afwijkende bloemen.[5]
Gebruik door de tijd
Dezelfde soort kan in de natuur groeien en elders generaties lang worden geselecteerd.
In de latere Edo-periode verzamelden Japanse kwekers windes met afwijkende bladeren en bloemen. Door jaarlijks zorgvuldig zaad te bewaren hielden ze bijzondere lijnen in stand. Het Nationaal Museum voor Japanse Geschiedenis bewaart zulke historische lijnen sinds 1999.[5]
Plant & dagelijks leven
Sierplant
De bloemen en klimmende groei maken de soort bruikbaar als sierplant. In Japan richt de teelt zich ook op zeldzame bloem- en bladvormen.[5]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Namen, plantkenmerken of het bij de tekst vermelde gebruik en onderzoek.
Twee verschillende kleurenfoto’s. Herkomst, maker en licentie staan per beeld vermeld. De uitsnede past zich aan het scherm aan.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 30 september 2026