01Wortels
Een penwortel verankert het kruid; Braziliaans anatomisch onderzoek beschrijft ook de bouw van de jonge wortel.[3]
Bonaire PlantengidsDe planten van BonaireAsteraceae
Porophyllum ruderale (Jacq.) Cass.[1]
Yerba di mampuritu valt eerder op door zijn geur dan door zijn bloemen. De blauwgroene bladeren dragen olieklieren; de langwerpige hoofdjes bestaan uit kleine buisbloemen en krijgen later een losse pluim van vruchtjes.
Leer de plant kennenDe parkchecklist noemt yerba di mampuritu; Mampurito is ook als Arubaanse naam geregistreerd. De Mexicaanse keukenkruidnaam pápalo hoort vooral bij var. macrocephalum, een vorm binnen deze soort.[1][2]
Van wortel tot zaad
Een sterk geurend kruid met doorschijnende bladklieren en slanke bloemhoofdjes.[3]
Een penwortel verankert het kruid; Braziliaans anatomisch onderzoek beschrijft ook de bouw van de jonge wortel.[3]
De rechtopgaande, vertakte stengels zijn glad, groen tot paarsachtig en vaak fijn gegroefd.[3]
De gesteelde bladeren zijn ovaal tot omgekeerd eirond, met een golvende rand en zichtbare klieren.[3]
Smalle hoofdjes op steeltjes dragen groenachtige tot paarsbruine buisbloemen; vijf lange omwindselbladen omsluiten ze.[3]
De droge, smalle vruchtjes dragen lange borstelharen die bij rijpheid uiteenstaan.[3]
Elk vruchtje omsluit één zaad; vrucht en zaad worden samen verspreid.[3]
Bonaire & de Antillen
De soort staat in de flora-inventaris van Washington Slagbaai. Een bevestigde foto uit Bonaire toont de ijle groei tussen open grond en stenen; het zaaddetail is op Curaçao gefotografeerd.[4]
Dit eenjarige kruid hoort bij open, verstoorde plaatsen. De vruchtpluizen helpen de lichte vruchtjes los te komen en zich te verspreiden.[3]
Plant & omgeving
CONABIO registreert de breedbladige var. macrocephalum in Mexico als eetbaar keukenkruid en quelite. Dat regionale gebruik maakt de wilde Bonaireaanse plant nog niet tot een lokaal gedocumenteerd voedingsgewas.[5]
Gebruik door de tijd
Veldcollecties, oude namen en onderzochte toepassingen.
Plant & dagelijks leven
Bladeren
In Mexico wordt de variëteit macrocephalum als aromatisch groen gegeten; de naam en toepassing zijn geografisch specifiek.[5][6]
Wortel en blad
Onderzoek in Brazilië onderzocht wortel-, stengel- en bladweefsel en de ligging van stoffen in klieren. Dat onderzoek bewijst geen genezende werking.[8]
Bronnen voor namen, herkenning, plaatselijk gebruik en geschiedenis. Foto’s, makers en licenties staan hieronder.
Kew · Porophyllum ruderale
Naturalis · Dutch Caribbean Species Register
Flora do Brasil via World Flora Online · morphology
STINAPA · Washington Slagbaai National Park Management Plan 2022–2028
CONABIO · Papaloquelite, food use and names
Kew · variety macrocephalum
Johnson · Monograph of Porophyllum, 1969
Universidade Federal de Viçosa · anatomy, 2006
Historische soortvermelding en regionale plantennaam.
Yerba di mampuritu op Bonaire, met zijn ijle vertakte stengels. Rijpe vruchtpluizen op Curaçao: droge vruchtjes met lange haren.
De oorspronkelijke licentie blijft van toepassing op de betreffende foto; zij geldt niet automatisch voor de volledige website.
Bijgewerkt: 19 oktober 2026.